battle-girl

สงสัยเราคงจะติดเชื้อคลั่งไคล้มาจากนังป็อบเเล้วสิเนี่ย

ทำไมน่ะเหรอคะ ... เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง ...

... ตาล เป็นเพื่อนสนิท ซี้ปึ้กอีกคนหนึ่งของเรา ซึ่งรักแทฮวาเอามั่กๆ ( แทฮวา วง Battle )

มันบอกเราว่ามันเเอบปลื้มพี่คนหนึ่ง ชื่อ พี่กิฟท์ (เค้าเป็นทอมง่ะ เท่มั่กๆ)

 ด้วยเหตุผลที่ว่าพี่เค้าหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับเเทฮวา

.... หลังจากที่มันบอกเราอย่างนั้นเราก็ต้องคอยตามติดพี่เค้า

ประมาณว่าว่างเมื่อไหร่เป็นต้องหาเรื่องไปเจอพี่เค้าให้จงได้

นานวันเข้า ... ภาพพี่เค้ามันก็เริ่มติดตา จนเราต้องเก็บไปฝัน

งืมๆ

เเล้ววันที่ต้องบันทึกในประวัติศาสตร์โลกก็มาถึง ....

วันที่ 22/10/2007

 ... เวลาพักเที่ยง ....

เราก้ไปกินข้าวตามปรกติ เเละก็ได้จอกับพี่กิฟท์ ... ทำมัยต้องเจอด้วยฟระ -.-

ไอตาลก็บอกเราว่าให้นิ่งๆ อย่าจ้องพี่เค้านานเกินไป

เเต่ด้วยความที่เราเป็นคนที่ไม่สนใจไรเลยนอกจาก Battle ...

เราก็เอาเเต่จ้องหน้าพี่เค้าตรงๆ ทุกครั้งที่เค้าเดินผ่าน เเล้วพี่เค้าก้จ้องกลับ

ประมาณว่า น้องนี่บ้าเป่า จ้องหน้าตรูทำไม ...

เวลาผ่านไป ... เราก็กินข้าวหมดเกลี้ยง

ตั้งท่าจะเดินออกจากโรงอาหาร ... เเต่ไอตาลตัวดี มันก้บอกให้เราถ่ายรูปให้หน่อย

เหอๆ ด้วยหน้าที่หนากว่าส้นรองเท้าส้นตึก ... เเละด้วยคำสัญญาที่เคยให้ไว้กะตาลว่าจะถ่ายรูปพี่เค้าให้

เราก็เลยหยิบมือถือตาลมา เข้าเมนูถ่ายรูป

เดินตรงเข้าไปที่โต๊ะของพี่เค้า ซึ่งมีรุ่นพี่อยู่ประมาณ 4-5 คนได้

..... ตึก ตัก !  ใจเราเต้นไม่เป้นจังหวะเลยอ่ะ ... เริ่มอายเเล้วสิ

พอคิดได้ก็เลยเดินผ่านไป .... เหอๆ หน้าที่ฉาบปูนซีเมนต์ไว้เริ่มร้าวเเล้วสิ

เเต่สุดท้ายเราก็ต้องเดินย้อนกลับมา เเล้ว ...

" พี่กิฟท์คะ ขอถ่ายรูปหน่อยค่ะ "

โหยยยยยยยยยยยยยยยยยย !!!!

ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะน่าอายขนาดนี้ หน้าเราร้อนไปหมดเลย โดยเฉพาะตอนที่พี่เค้าจ้องหน้าอ่ะ

อายหว่ะ ....

พี่เค้าก็อาย หน้าเเดงใหญ่เรย เเล้วพี่เค้าก็หันไปซบหน้าที่บ่าของพี่สาวอีกคน

ประมาณว่า " น้องนี้นี่เอง กรูกะเเล้วเชียว "

เเล้วพี่ยูมิ( เพื่อนพี่กิฟท์ )ก็เริ่มโห่ร้องด้วยเสียงอันเบาหวิว ( ซะเมื่อไหร่ )ไปทั่วทั้งโรงอาหาร

พอพี่กิฟท์เงยหน้าขึ้นมามองเราก้ตั้งท่าจะกดชัตเตอร์ เเต่พี่เค้าพูดว่า

" อย่าถ่ายน้อง อย่าถ่ายๆ " หน้าพี่เค้าเเดงมากๆ

 ( คงไม่ต่างจากหน้าของเรา )

คราวนี้พี่ยูมิยิ่งตะดกนหนักกว่าเก่า

" เฮ้ยๆไนท์ๆ น้องเค้ามาขอถ่ายรูปไอกิฟท์ว่ะ " ในใจเราคิดว่าไนทืไหนฟระ ... หรือว่าเเฟนพี่เค้าง่ะ

ซวยเเล้วตรู .... พอคิดได้ก็รีบวิ่งเลย เหอๆ วิ่งอย่างสุดชีวิต

( ส่วนไอตาลมันกลับไปตั้งเเต่ตอนที่เรยังไม่เดินเข้าไปหาพี่เค้าเเล้ว!!! )

.

.

.

เพิ่งเคยทำเรื่องเเบบนี้เป้นครั้งเเรกเลยอ่ะ

น่าอายจังเลย .... เเต่ก้หนุกดี

สงสัยเราจะติดเชื้อมาจากอีป็อบเเล้วสิ - เขื้อคลั่งผู้หญิง -

.

 

ปล. ถ้าพี่กิฟท์กำลังอ่านอยู่ก็ขอโทษที่ทำให้อายนะคะ

       คือเม่ยไม่ได้ชอบพี่เเบบทอมดี้นะ

เเค่ปลื้มความน่ารักของพี่ก็เท่านั้นเเหละ ไม่ต้องคิดมากนะคะ ^_^